Παράνοια…

Αγ.Σοφίας με Εγνατία γωνία. Στα Mcdonalds.Ύστερα κάτι βόλτες, κάτι μπαρότσαρκες στα λαδάδικα, κάτι εκδρομές με αυτοκίνητα στα πιο απίθανα μέρη.Κάτι σπινιαρίσματα με μηχανές, πρωτομαγιές με φασαρίες, περίπατοι στη θάλασσα, καλοκαιρινές διακοπές, χειμερινές αποδράσεις …

Ιερά Οδός. Η νύχτα να γίνεται μέρα, μια νηφαλιότητα μέσα στη σούρα,τσιγάρα, ουίσκια, βόλτα τα ξημερώματα στην Πατησίων, το Σύνταγμα ντυμένο χριστουγεννιάτικα, ανάβαση στα τουρκοβούνια.Ποτά. Βόλτα στην Ερμού, η Κοκκίνου να τραγουδάει “θέλω κι άλλο”, κρύο, μανιασμένος αέρας.Ποτά. Κολωνάκι, βιτρίνες,ο Γεωργούλης να περνάει με το Cayenne.Ποτά. Η Σκύρος άραγε πώς να ‘ναι το χειμώνα ?……….

Καινούριο μπαράκι. Ελπίδες-εφιάλτες. Χειμώνας. Το κρύο λιγότερο απ’ το άγχος. Κάτι ποτά, κάτι τσιγάρα , λίγες κουβέντες γενικές και ένας χρόνος. Κάτι τηλέφωνα, κάτι χαμόγελα, βλέμματα που φωνάζουν.Τώρα σωπαίνουνε ακόμα κι οι Ερυνύες …

Τώρα?

Αποκοιμήθηκε το σύμπαν και δε δουλεύει πια.

Κι όλα συμβαίνουν δίχως νόημα για κανέναν.

Κάτι μικρά, καλά κρυμμένα μυστικά,

θα τα κρατήσω στην καρδιά μόνο για μένα….