Σήμερα το απόγευμα, καθώς έπινα τον καφέ μου έκανα ταυτόχρονα ένα μινι μάθημα ιστορίας το οποίο θα ήθελα να σας παραθέσω, ώστε να αυξήσετε κι εσείς τις γνώσεις σας και να μην πέφτετε θύμα κανενός ψεύτη που θέλει να σας πουλήσει μούρη ότι τα ξέρει όλα. Αρχίζω λοιπόν ευθύς αμέσως.

Ο Όμηρος ήταν ένας τύπος που κατοικούσε ή στη Χίο ή στη Σμύρνη ή κάπου αλλού, αλλά τα πιο πιθανά είναι τα πρώτα δύο που ανέφερα. Αυτός λοιπόν, ήταν ένας φτωχομπινές που δεν είχε δουλειά και έψαχνε έναν τρόπο για να βγάλει λεφτά.Έτσι , αποφάσισε να γίνει τροβαδούρος, γιατί έβλεπε και άλλους που το προσπαθούσαν και είχαν καλά αποτελέσματα. Τότε τους ονόμαζαν αοιδούς (για να μην τους προσβάλλουν), αλλά στην πραγματικότητα ήταν τροβαδούροι σαν τους σημερινούς. Ο Ομηρος βέβαια, ξεχώρισε αμέσως από τους άλλους γιατί είχε ένα ιδιαίτερο χάρισμα που τον έκανε μοναδικό. Είχε μεγάλη φαντασία και έφτιαχνε στο άψε σβήσε καταπληκτικά άσματα, τα οποία τραγουδούσε έπειτα ο ίδιος. Ήταν δηλαδή συνδυασμός Φοίβου και Πετρέλη σε ένα πρόσωπο. Μια μέρα λοιπόν, καθώς έκανε τη βόλτα του, προσπάθησε να σκεφτεί κάτι πολύ πιασάρικο, για να εντυπωσιάσει τον κόσμο και να βγάλει πολλά λεφτά.Έτσι αποφάσισε να γράψει   έπη, τα οποία  αν γράφονταν σήμερα θα ονομάζονταν ” αληθινά σενάρια”.

Σε ένα απ αυτά σκέφτηκε να κάνει εκτενή αναφορά στον Τρωικό πόλεμο (γιατί σου λέει, είναι ιντριγκαδόρικο σενάριο αυτό του πολέμου) προσθέτοντας φυσικά και το ερωτικό στοιχείο που εξίταρε τα  κτηνώδη πλήθη.Έτσι, είπε πως ο Τρωικός πόλεμος ξεκίνησε επειδή ο Πάρης , ο γιος του Πάτροκλου, του βασιλιά της Τροίας, ήρθε μια μέρα στις Μυκήνες και έκλεψε την γυναίκα του Αγαμέμνονα, την Ελένη (καλό πουτανάκι θα ήταν κι αυτό), και την πήρε μαζί του στην Τροία. Ο Αγαμέμνονας θύμωσε πολύ και άνοιξε πόλεμο με τον Πάτροκλο για να φέρει πίσω τη γυναίκα του (που μεταξύ μας τώρα, εγώ πιστεύω ότι αν όντως  την είχαν κλέψει, δεκάρα τσακιστεί δεν θα δινε ο Αγαμέμνονας.)

Η αλήθεια βέβαια είναι διαφορετική (και εδώ έγκειται το πραγματικό ιστορικό γεγονός).Οι Μυκηναίοι τότε ήταν πολύ ισχυροί οικονομικά και ήθελαν να ελέγχουν ολόκληρη τη Μεσόγειο. Πήγαιναν λοιπόν στον Εύξεινο Πόντο και προμηθεύονταν σιτηρά και δέρματα ζώων και τα λανσάρανε μετά στους Μεσογειακούς λαούς για να τους κάνουν κι αυτούς ανθρώπους. Για να μπορέσουν όμως να φτάσουν στον Εύξεινο Πόντο, προυπόθεση ήταν να περάσουν από την Τροία ( η οποία φανταστείτε βρισκόταν στη σημερινή Μ. Ασία, ακριβώς απέναντι από τη Λήμνο). Οι Τρώες όμως, ξύπνησαν μια μέρα και είπαν ” καλά εμείς χαζοί είμαστε που αφήνουμε  τους Μυκηναίους να περνάνε από δω και να εμπορεύονται προιόντα και να βγάζουν τα κερατιάτικά τους? Θα τους πούμε ότι αν θέλουν να συνεχίσουν να περνάνε από τα μέρη μας, θα πρέπει να πληρώνουν φόρους (δηλαδή οι Τρώες ήταν κάτι σαν τη ΔΟΥ εκείνης της εποχής) για να βγάζουμε και μεις κανα φράγκο απ αυτή τη δουλειά. Όμως ο Αγαμέμνονας ήταν ζόρικο αγόρι και δεν δέχτηκε τόσο εύκολα τον εκβιασμό. Σου λέει, ” θα πληρώνω εγώ γαμησιάτικα λεφτά στους καραγκιοζηδες τους Τρώες? Και τους έστειλε φιρμάνι το οποίο έλεγε ότι θα έρθει εκεί και θα τους σκίσει έτσι και συνεχίσουν να τον εκβιάζουν. Αλλά ο Πάτροκλος δε μάσησε τις απειλές και του είπε ότι έτσι θα γίνει κι άμα γουστάρει. Τελικά ο Αγαμέμνονας αποφάσισε να ανοίξει πόλεμο, για να τους τιμωρήσει κατακτώντας την Τροία. Επειδή ήξερε ότι οι Τρώες ήταν πολλοί, και ότι θα ζητούσαν βοήθεια και από άλλους ομοεθνείς τους, γι αυτό κάλεσε όλους τους έλληνες βασιλιάδες να συνεργαστούν με ομόνοια και να χτυπήσουν τον εχθρό. Στον πόλεμο αυτό συμμετείχαν, λοιπόν όλοι. Ο βασιλιάς της Ιθάκης, ο Οδυσσέας, ο βασιλιάς την Φθίας (του σημερινού Βόλου), ο Αχιλλέας και άλλοι πολλοί που δεν τους θυμάμαι. Ξεκίνησαν λοιπόν ένα πρωί με τα καράβια τους για την Τροία, χωρίς να το πολυσκεφτούν.Φτάσανε εκεί και άρχισαν να πολεμάνε τον Πάτροκλο με τόξα και με βέλη και καμιά φορά γινότανε και μάχη τετ α τετ με κανένα σπαθί.Ο πόλεμος αυτός, αν και φαινομενικά ήταν εύκολος, διήρκησε δέκα χρόνια. Το γιατί κράτησε τόσο, δεν το ξέρουμε, αλλά προφανώς οι Έλληνες το κωλοβαρούσαν που και που και το πηγαίνανε λάου λάου (σου λέει μην πεθάνουμε στην κούραση, και αύριο μέρα είναι )  αλλά στο τέλος τα βρήκανε σκούρα και έπρεπε να σκεφτούν κάτι σατανικό για να μπορέσουν να διεισδύσουν στα άδυτα της Τροίας και να κατατροπώσουν τον εχθρό. Σ αυτό το σημείο ο ευφάνταστος Όμηρος γράφει πως ο πολυμήχανος Οδυσσέας σκαρφίστηκε την κατασκευή του Δούρειου ίππου , στην κοιλιά του οποίου κρύφτηκαν οι Έλληνες και κατάφεραν να μπουν στην πόλη. Ο Δούρειος Ίππος ήταν πολύ μεγάλος, σύμφωνα πάντα με τον αοιδό, και οι Τρώες το δέχτηκαν σαν δώρο και άνοιξαν τις πύλες για να το βάλουν μέσα στην πόλη και να το θαυμάσουν. Τότε, άνοιξε το καπάκι και πετάχτηκαν έξω όλοι οι Έλληνες και σκότωσαν τους Τρώες. Βέβαια θα πρέπει κάποιος να είναι πολύ αφελής για να πιστέψει ότι συνέβη κάτι τέτοιο, γιατί οι Τρώες δεν ήταν και τόσο μαλάκες, ώστε να μην υποψιαστούν ότι ολόκληρο ψωφάλογο ήταν απλά ένα δώρο που δεν έκρυβε παγίδες. Απλά, ο Δούρειος ίππος ήταν ένα ακόμη γέννημα της φαντασίας του Ομήρου, για να δείξει πως τελικά οι Έλληνες κέρδισαν τους Τρώες με κάποιο πονηρό τέχνασμα.Στο τέλος, ο Αγαμέμνονας πολέμησε στήθος με στήθος με τον Πάτροκλο,τον σκότωσε και έτσι κατέκτησε την Τροία και μπορούσε πλέον ελεύθερα να ταξιδεύει προς τον Εύξεινο Πόντο χωρίς να πληρώνει φόρους σε κανέναν πεταμένο Τρώα….